In mijn slaapkamer hangt een geborduurd schilderijtje, gemaakt door en gekregen van een lieve vriendin. De boodschap die zij mij daarmee gaf was veelzeggend. Ze kende me beter als menig ander en wist hoe ik soms kon vechten tegen en met mezelf. Op zulke momenten haal ik mezelf naar beneden en vind ik het moeilijk om in mezelf te geloven. Op het schilderijtje vind je een portret van Jezus Christus en daarnaast de tekst: ‘If only you could see yourself as I see you’ ofwel ‘Als je jezelf nou eens zou kunnen zien zoals Ik jou zie’. Menig keer heb ik naar het schilderijtje gekeken en menig keer sprak ik mezelf toe dat ik wat liever voor mezelf moet zijn. Minder perfectionistisch, minder kritisch en minder haatdragend (naar mezelf).
Het schilderijtje heeft me vaker een dienst bewezen. Dat wil zeggen, de tekst die erop staat is in mijn gedachten gegrift. En zeker niet alleen als ik naar mezelf keek. Er zijn ook momenten in mijn leven geweest dat ik een paar andere ogen nodig had als het om mijn naaste ging. Hoe vaak gebeurde het niet dat ik met een oordeel klaar stond en daarmee de ander een sticker opplakte, zonder dat ik zijn/haar geschiedenis werkelijk kende. Zodra ik in staat was om door Zijn ogen te kijken, werd het een heel ander verhaal en ontdekte ik dat niet hij/zij zich zou moeten bekeren, maar ik… omdat mijn oordeel wel heel snel geveld werd (zonder de balk uit mijn ogen ogen gehaald te hebben).
Zelfs in de kleine dingen, de kleine ergernissen die in ieder huwelijk, in ieder gezin terug te vinden zijn, veranderde mijn gevoel van boosheid of teleurstelling, zodra ik dacht aan hoe Christus mijn man, mijn zoon of mijn dochter zag. De boosheid veranderde, misschien dat een teleurstelling bleef, maar de wond die ik in mijn hart aangebracht was, genas. De sfeer in huis klaarde op en een opening tot nieuwe gesprekken kwam tot stand.
Soms lukt het me om ‘direct’ door Zijn ogen te kijken. De wereld wordt dan een andere plaats… Het gaat dan niet direct om mijn naaste. Oneerlijkheid, onrechtvaardigheid zal niet verdwijnen als je door Zijn ogen kijkt. Zeker niet! Maar de manier waarop ik dan kijk naar de mens achter al die negatieve gebeurtenissen…. dat verandert. Op zulke momenten ben ik in staat om de daden te ‘veroordelen’ (voor zover ik iets te oordelen heb), maar de mens erachter…. dat is een ander verhaal.
Hij kent ons goed. Hij weet wie we werkelijk zijn. We worden allemaal schoon en ‘als nieuw’ geboren. En dat is wat ik zie als ik door Zijn ogen kijk. De mens zoals hij/zij werkelijk is. Niet zijn/haar daden, maar de mens…
Commentaren op: "Door Zijn ogen" (2)
Wat leuk en fijn om dit te lezen…
Liefs, Ans
Jouw borduurwerk was vaak mijn ‘life-saver’.
Dank voor je reactie!