Ik was erbij.....

Ik zag ze vertrekken.. een derde van al mijn broers en zussen. Ze hadden de oorlog verloren. De oorlog in het voorbestaan, welke tot stand kwam nadat Vader zijn plan ontvouwd had om ons naar school te sturen. Hij stelde voor om een poosje ergens anders te wonen om te leren en om getest te worden. Hiervoor had Hij een speciaal plekje ontworpen, genaamd aarde. Het plan was nog niet af en Vader vroeg om raad. Op welke manier konden zijn kinderen naar Hem en naar Moeder terug keren? Een van zijn zonen stond op, hij werd de zoon van de dageraad, Lucifer, genoemd. Zijn voorstel was ons de vrije wil  te ontnemen om onder dwang terug te keren naar huis. Hoe hoogmoedig klonk zijn voorstel toen hij de Vader voorhield dat Hij alle eer wilde hebben hiervoor. Onze oudste broer, Jezus genaamd, echter, deed een ander voorstel en liet ons weten dat wij terug konden keren bij Vader als wij, met onze beproevingen, fouten en tekortkomingen, Hem wilde aannemen als onze Verlosser.. Hij was bereid om het boetekleed te dragen. En hij gaf de eer aan de Vader. Vader en velen van ons kozen voor het laatste idee en dat maakte Lucifer woedend… en zo begon de grootste oorlog der tijden. Een strijd van leven of dood…. en ik kan het weten, want ik was erbij!

We vierden feest, na dagen van arbeid. We keken toe hoe water en aarde gescheiden werden. We konden de aarde nog beter zien toen het licht aan de hemel verscheen, zowel overdag als ‘s nachts. Velen van ons tekenden driftig mee om bomen, planten en zelfs dieren te creëren. Vader echter was pas echt tevreden toen hij de Mens naar zijn beeld en gelijkenis geschapen had. En zijn mooiste werk, dat was de vrouw, gevormd uit de rib van de Mens. En ik kan het weten… wat ik was erbij!

Vluchtend uit Egypte en niet wetend hoe de Rode Zee over te steken; er was paniek. In de verte zagen we onze slavendrijvers, bereid om ons terug te voeren naar het land, waar wij niet thuis hoorden. En toen gebeurde het.. we zagen de wateren zich splitsen. Er was weer een uitweg..! Nauwelijks te geloven welk wonder zich hier afspeelde. Maar ik zag het met eigen ogen… ja, want ook hier was ik erbij!

Hij was maar een gewone man, die zoon van de timmerman. Een goede spreker en een nog beter leraar. Hij deed wat Hij predikte. Ik heb gezien hoe blinden weer konden zien, lammen weer konden lopen en wonden van lepralijders verdwenen. Ik heb gezien hoe een dode vriend opgewekt werd uit de dood. Hij had een zwak voor kinderen. Zij mochten ten allen tijde bij Hem komen en Hij zegende hen. Hij at met met de tollenaar en Hij vergaf de zonden van de vrouw van lichte zeden. En wie slechts de zoom van zijn kleding aanraakte, werd gezond, ook al bloedde zij voor jaren. En ik kan het weten, want ik was die vrouw !

Zijn vriend verraadde Hem, zijn maatje deed alsof hij Hem niet kende.. Hij werd geslagen, gemarteld en bespuwd. Zij kenden Hem niet of misschien wilden ze Hem niet kennen. Ik heb Hem gevolgd vanaf het moment dat Hij gevangen genomen werd tot aan het moment dat Hij zijn kruis droeg door de straten van Jeruzalem. Ik volgde Hem tot boven aan Golgotha, waar men Hem nagels door Zijn handen en polsen dreven. Ik kon het niet aanzien en ik boog mijn hoofd in schaamte, toen men het kruis ophief en er te lezen stond dat Hij de koning der Joden was. Romeinen lachten en dobbelden om Zijn kleding. Vrouwen weenden… Een tragische dag. En ik kan het weten, want ik was erbij!

In al die eeuwen… ik heb wonderen gezien, verhalen gehoord en de pijn ervaren. Toch ben ik slechts 50 jaar oud…  Zodra ik het Boek sluit leef ik mijn eigen leven en probeer toe te passen wat ik geleerd heb. Noem het een talent of noem het een afwijking – maar de Schriften lezen op zo’n manier dat de geschiedenis gaat leven is niet zo moeilijk. Het brein kan je laten leven in het verleden, toekomst of het heden… Het is maar net waar jij verkiest te zijn.

About these ads